Archiwa tagu: Cmentarz

Cmentarz w Burkile

W 1866 r. władze carskie, bez wiedzy i zgody parafian, przyjęły uchwałę o przejściu parafii Podbrzeskiej na prawosławie. Po Powstaniu Styczniowym władza carska wprowadziła ograniczenia w stosunku do religii katolickiej. Ksiądz, który pracował w Podbrzeziu, być może by się przypodobać władzy, przeszedł na prawosławie i przyjął imię Ioan. Także swoich parafian przepisywał na prawosławie. Zmarłych też chowano w obrządku wschodnim, ale nie wszyscy ludzie się na to zgadzali… Ludność od początku stawiała bierny opór w walce o wiarę swych ojców.

Wiernych wierze rzymskokatolickiej grzebano po kryjomu na starych lub nowopowstałych cmentarzach wioskowych, nieraz bez kapłana, ponieważ policja srogo karała nieposłusznych. Czasem tajny udział w pochówku brali księża sąsiednich parafii: giedrojskiej, dubinskiej, mejszagolskiej, korwienskiej.

Takim też cmentarzem był cmentarz w Burkile. W późniejszym czasie, gdy do Podbrzezia powrócił katolicyzm, cmentarz w Burkile na znaczeniu podupadł. Z czasem już nawet przestano chować tam ludzi, cmentarz zarósł. Starsi mieszkańcy Burkiły wspominają jeszcze, że były tam 3 krzyże i zawsze chodzono na nabożeństwa majowe, czerwcowe i inne modlitwy.

Przed kilkoma laty teren został oczyszczony, a z inicjatywy mieszkańców wsi i starosty podbrzeskiego p. Henryka Gierulskiego w miejscu dawnego cmentarza stanął nowy drewniany krzyż.

30 czerwca 2013 r. proboszcz parafii podbrzeskiej ks. Marek Gładki w obecności licznie zgromadzonego ludu wiernych dokonał poświecenia tego krzyża. Przy krzyżu także odprawiono Nabożeństwo Czerwcowe w intencji tych, którzy mieszkają lub pochodzą z Burkiły, oraz Koronkę do Miłosierdzia Bożego w intencji zmarłych pochowanych na tym cmentarzu. Na uroczystość zebrało się liczne grono potomków z okolicznych wsi oraz z Wilna.

Cmentarz Antokolski – Wojskowy

Najczęściej na tym cmentarzu byli chowani żołnierze – armii carskiej, Niemców, żołnierzy polskich, Armii Krajowej… Obecnie cmentarz jest panteonem Republiki Litewskiej: spoczywają na nim obrońcy niepodległości (zginęli pod wileńską wieżą telewizyjną 13 stycznia 1991 r.) oraz żołnierze straży granicznej (zamordowani 31 lipca 1991 r. w Miednikach).

W 2001 r. – w czasie wytyczania nowej ulicy w Miasteczku Północnym (dzielnica Wilna) – został odkryty masowy grób żołnierzy napoleońskich (ok. 3 tys.). Szczątki z miejsca odkrycia przeniesiono i pochowano na cmentarzu Antokolskim w 2003 r. – w pobliżu mauzoleum obrońców Litwy. Żołnierze ci w większości umarli z zimna i głodu w czasie mroźnej zimy w 1812 roku, kiedy armia Napoleona – po przegranej wojnie z Rosją – wycofywała się przez Wilno.

Na Cmentarzu Wojskowym mieści się m.in. kwatera i pomnik, upamiętniający żołnierzy sowieckich, którzy polegli w walkach z Niemcami w latach II wojny światowej.

Idąc główną aleją cmentarza, po lewej stronie znajdziemy obszerną kwaterę żołnierzy Wojska Polskiego. Liczy ona 1626 grobów legionistów i żołnierzy polskich poległych lub zmarłych od ran w latach 1919-1920 w walkach o Wilno i niepodległość Polski podczas wojny polsko-bolszewickiej.

W czasie swojej pielgrzymki na Litwę – we wrześniu 1993 r. – papież Jan Paweł II odwiedził znajdujące się na Cmentarzu Wojskowym mauzoleum obrońców niepodległości Litwy, tu się modlił i złożył kwiaty.

Z modlitwy Papieża Jana Pawła II na Cmentarzu Wojskowym:

„… modliliśmy się i pobłogosławiliśmy wszystkie groby katolickie i niekatolickie, chrześcijańskie, litewskie, polskie, rosyjskie, wszystkie. Abyśmy przed Bogiem, w tej wielkiej tajemnicy śmierci, wszyscy byli jednym, byli jego ludem, byli komunią Świętych. Niech światło komunii Świętych oświeca ziemskie życie dla nas wszystkich, którzy jeszcze żyjemy, nasze pielgrzymowanie, które prowadzi nas do królestwa Bożego.”